Kosten voorlopig deskundigenbericht voor mogelijke dader

De kosten van een voorlopig deskundigenbericht moeten van het Gerechtshof Amsterdam door de oogkliniek, die waarschijnlijk onrechtmatig heeft gehandeld, worden betaald. Wat was het geval? Een vrouw heeft in eerste instantie bij de rechtbank een verzoekschrift ingediend tot het gelasten van een voorlopig deskundigenbericht. Zij wilde daarmee haar bewijspositie in een eventuele bodemprocedure kunnen bepalen. Het onderwerp was de vraag of de oogkliniek waar zij was gelaserd, aansprakelijk was voor de schadelijke gevolgen van een door een medewerker van de oogkliniek bij haar aan haar beide ogen verrichte laserbehandeling. Bij de behandeling van het linkeroog traden namelijk complicaties op, die ertoe hebben geleid dat het zicht in dit oog in ernstige mate is verslechterd.

De deskundige die het rapport uitbracht, rapporteerde aan de rechtbank dat de medewerker van de kliniek niet bevoegd was de laserbehandeling uit te voeren. Daarna is nog een laserbehandeling uitgevoerd, nu een nieuwe techniek. Die is zeer waarschijnlijk te vroeg uitgevoerd na de eerste behandeling, waardoor het letsel is opgetreden.

Kosten voorlopig deskundigenbericht

Na de ontvangst van het rapport heeft de rechtbank partijen in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over de vraag welke partij de kosten van het voorlopig deskundigenbericht, vastgesteld op een bedrag van € 3.332,–, dient te dragen. De rechtbank heeft de vrouw, met toepassing van de hoofdregel van art. 195 lid 1 Rv veroordeeld in de kosten van het deskundigenbericht. De rechtbank heeft daartoe onder meer geoordeeld dat, anders dan de vrouw stelt, niet zonder meer op grond van het rapport van de deskundige kan worden geconcludeerd dat de kliniek aansprakelijk is voor haar schade. De vrouw is in hoger beroep gegaan bij het Gerechtshof Amsterdam. Het hoger beroep richt zich tegen voornoemde beslissing van de rechtbank en strekt ertoe dat het hof de kliniek alsnog zal veroordelen in de kosten van het voorlopig deskundigenbericht.

Anders dan de rechtbank vindt het Gerechtshof dat uit het rapport van de deskundige een aantal ernstig te nemen tekortkomingen aan de zijde van de oogkliniek blijkt. Niet alleen heeft deze deskundige de bevoegdheid van de medewerker tot het verrichten van de betreffend medische handelingen in twijfel getrokken, maar hij heeft ook te kennen gegeven dat de tweede behandeling naar zijn mening op te korte termijn is uitgevoerd. Ter zitting is bovendien gebleken dat de dvd´s waarop de behandelingen zijn vastgelegd niet, althans niet meer volledig beschikbaar zijn. De eerste dvd zou zijn weggeraakt en de tweede dvd zou volgens opgave van de medewerker incompleet zijn in verband met technische mankementen.

Het Gerechtshof acht op grond van het voorgaande aannemelijk dat de behandeling(en) door bij de oogkliniek werkzame medewerker niet hebben voldaan aan de daaraan te stellen eisen. Onder verwijzing naar de rechtspraak bij art. 6:98 BW, meer in het bijzonder ook het arrest van HR 11 juli 2003, NJ 2005, 50 (Braven-boer/London), acht het hof eveneens in voldoende mate aannemelijk dat de oogkliniek uiteindelijk aansprakelijk zal kunnen worden gehouden voor de kosten die zijn verbonden aan het voorlopig deskundigenrapport. Om deze reden ziet het hof aanleiding de beslissing van de rechtbank te vernietigen en de oogkliniek alsnog te veroordelen in de kosten van het voorlopig deskundigenbericht.

De laatste blogs